دوشنبه نوزدهم تیر 1385
ارزش هر انسانی به حرفهایی است که برای نگفتن دارد. خوش به حال آنهایی که همیشه موجودات با ارزشی هستند.
من برگشتم. بعد یکی دو ماه گرفتاری زیاد و درگیری زن و بچه و گم و گور شدن از این به بعد با کامپیوتر شرکت مرتب تر خواهم آمد. خدا پدر و مادر مدیرعاملمان و موجودی به نام امید سلطانیان را حفظ کرده و در صورت عدم امکان بیامرزد.
