توفیق اجباری گاهی چیز خیلی خوبی است. دوشنبه هفته پیش بود که به زور بهروز قرار شد با جمعی از اراذل و اوباش فرهیخته اهل قلم مسافرتی داشته باشیم به ابعاد دیگر شمال کشور در استان گلستان. یک سفر بیست نفره که انصافا میتوانم آنرا جزء سفرهای خوبم در این چند سال اخیر بشمرم. بچه ها را نمی شناختم و  از قدیم هم که گفته اند (یا شاید بعدها بگویند) که همسفر آدم مثل هندوانه در بسته می ماند و طرفه تر آنکه از مقصدمان جز چند تا اسم و مسافتهایی با ضریب خطای چند برابر هیچ نمی دانستیم. اما صدشکر که هم افراد شیرین از آب در آمدند و هم قسمتهای قابل خوردن سفر! این هم از بازیهای زندگیست که مسائل غیرقابل پیش بینی اش اگر نخواهد با انسان حال کند، گاه عجیب به او حال می دهد!
فلذا در ادامه همان توفیق اجباری اولیه و در رودربایستی جماعت روزنامه نگار می بایست چند کلمه ای هم در باب سفر بنویسم. به یاد روزهای کودکی که لذت سفر همه برایمان از بازی بود و  بازی و بازی. این هم بازی اسم و فامیل من در سفر سرشار از کمبود جا و غر و خاطره و ترکمن صحرا!

ردیف	اسم	فامیل	کار مورد علاقه	اشیا	فیلم	مکان
۱	رضا	شين	خاطره سازي- ميانجي گري- بي طرفي	پاسور	ذهن زيبا	لاس وگاس
۲	مهدي	ته قاف	بر زدن	ماشين حساب	unfaithfull	مهجاد
۳	سجاد	سين	پانتوميم	سوئيت حمام دار	1984	مهجاد
۴	بهروز	صاد به نون	اس ام اس	کلاه	سي دي 2 خرداديان- شراره	روي دسكتاپ
۵	ساسان	الف	سر زدن به كوپه بغلي	سشوار	bitermoon	اوين
۶	مينا	جیم	تحمل	ساسان!	قطارهاي سخت مراقبت شده	مهدیه تهران
۷	نسترن	عين	حركات موزون	روسري، چارشاخ گاردان	دختر ميليون دلاري	لس آنجلس
۸	هليا	قاف ميم سين	برنزه شدن	عكس پسر شهرام ناظري، تيرچه بلوك	عينك دودي	دوبي
۹	شبنم	شین	صراحت!	ساعت	بي خوابي	تبریز
۱۰	كيوان	ميم	همسر داري- فيگور گرفتن جلوی دوربین مفتی	مايو	پاگنده	كرمانشاه
۱۱	نيلوفر	ذال	حضور مثبت	پتو- شام	همسر	شوشتر
۱۲	حضرت چنگيز	ميمز	تبلیغ، ترویج و توصیه به شهرام شب پره	سيگار دست پيچ- گيره سر	مردي با يك دوربين	قشم
۱۳	مرجان	حه ره	بازي هوشی	دوربين	به همين سادگي	كلاله
۱۴	مامان مرجان	*	صبر	پنبه در گوش	مادر	جلوي ميني بوس
۱۵	خواهر مرجان	حه ره	لبخند	يك پنبه ديگر	مي خواهم زنده بمانم	مرقد امام
۱۶	حسن	میم	شنا در لجنزار	خالد نبي	نرگس	رستوران منصور
۱۷	الهام	عين	شعر	گل سر	روبان قرمز	يزد
۱۸و۱۹	دكترها	*	روابط عمومي	برگه استعلاجي	خواهران غريب	همدان

نگاه خاتمی وار و تدریجی مدار سجاد
نگاه گنجی وار و انقلابی مدار ساسان
نگاه مرده وار و عکس مدار بهروز
نگاه تجربه محور و خاطره ندار(!) رضا شجاعیان

پی نوشت: خدایی اش خیلی خوشحالم که گیلانی ام و در چنین روزی طرفدار استقلال نبودم که مجبور باشم با این شیوه های مسخره، احمقانه  و غیرقابل دفاع برای قهرمانی شادی کنم!  

1-   دکتر شریعتی تعریف می‌کند که روزگاری رفیقی داشتیم که به رغم سطح معلومات بالا زیاد مشتاق معاشرت با او نبودیم. روزی از ما پرسید که چرا بیشتر به دیدن من نمی‌آیید و ما غرق در فضای نوجوانی به او گفتیم: به سه دلیل؛ تو سیگار می‌کشی، کچلی، و سوم آنکه زن داری! و بعد نقل می‌کرد حالا بعد از سی سال می‌بینم که خودم هم سیگار می‌کشم، هم کچلم و هم ازدواج کرده‌ام!

2-   تا جایی که یادم مانده همیشه از افرادی که وسط خنده دیگران، با قیافه اخمالو و جدی، سیخ می‌نشستند و احتمالا در ذهنشان به ما و آنچه بدان می‌خندیدیم پوزخند می‌زدند بدم می‌آمد.

3-   دبروز که توی اتوبوس بودم، شاگرد راننده در خلاء عمیق نبود فیلم هندی، فیلمی از یک جنایتکار 80 سانتیمتری و ماجراهای اشتباه گرفتنش با یک نوزاد گذاشت. دور و برم کلی از دختر و پسرها –با رعایت فواصل شرعی- ریسه می‌رفتند و کف اتوبوس ولو می‌شدند و من همینطور عین ابله‌ها نگاه می‌کردم. جدا به نظرم در حد نمایشهای گروه سنی الف بود!

4-   اما محال است بتوانید تصور کنید پیاده‌روی در هوای مرطوب و نمناک رشت در این روزها چه حس فوق‌العاده‌ای دارد! و من چقدر سرمستم از این خوشبختی کوچک...

5-      یک  بار نفس کشیدن در این هوا می‌ارزد به 10 روز اضافه‌خدمت. ها؟ دلتان سوخت؟!

6-   شنبه ساعت 11 شب بلیط برگشت دارم و باید صبح یکشنبه پادگان باشم. با توجه به ترافیک احتمالا دهشتناک گمانه‌زنی‌های اولیه حاکی از آن است که "نمی‌رسی!"

7-      ما که فعلا رسیدیم رشت/ نشیمنگاه ناپایدار برگشت!

1- به قول يك آقاي مهمی كه اسمش يادم نيست "حماقت چيزي است كه هرکسی مي تواند آن را در انسان تشخيص دهند به جز خودش!"

2- تا حالا فكر كرده‌ايد كه ميزان شعور و تحليل مغزي افرادي كه در اينترنت دور ميزنند و به اصطلاح سرچ ميكنند در چه حدودي است؟ همين قشر فرهيخته و بامعلومات و اهل سخنراني و منتقدر در و ديوار را مي‌گويم ها! همين‌هايي كه هر روز در تاكسي تحليلهاي آبدوغ‌خياري تحويل مي‌دهند و هركسي كه با آنها مخالفت كند حتما از يك جايي پول مي‌گيرد! شديدا پيشنهاد مي‌كنم كه يك‌بار بنشينيم و با مستندات كافي به همچين چيزي فكر كنيم و به نتيجه برسيم. البته اگر ميخواهيم كه حرفهايمان قابل درك و باور باشد براي عامه‌اي كه شايد به نوعي من و شما هم از آنهاييم. حالا يك كمي اين ور تر و آن ور تر چه فرق مي‌كند؟!

3- اين مطلب چندي پيش در سایتی نقل شده بود:

4- حتما دقت كرديد كه اسم خود سايت آی طنز  بوده است!

5- حالا اين را هم ببينيد. همين خبر است در روزنامه کیهان به نقل از آسوشيتد نيوز!

6- براي اينكه يك طرفه فحش ندهيد بد نيست كامنتهاي مطلب را هم نگاه كنيم كه من فقط چند تايشان را نقل مي كنم:

7- ممنون از سهند سيزيف اينها كه كلبد كرد و من يه چيزي همينطوري نوشتم!

                                                                                           باقي بقايتان!