راهی

"به نام پدر" در این روزهای پر از فیلم ندیده بدجوری چشمک میزد. پریشب با بهروز رفتیم و دیدیم.

بعد از موج مرده که گناهش را گردن تیغ سانسور انداختیم دیگر کم کم دارم عادت میکنم که سطح انتظاراتم را از استاد پاین بیاورم!

فیلم با موسیقی علیقلی شروع می شود و شروعی با امضای حاتمی کیا دارد. سکانس اول زیباست و خاص. اما کم کم بازی افتضاح و حال بهم زن گلشیفته فراهانی که مونولوگهای ناب حاتمی کیا را که یکی یکی […] در کنار داستانی که باورش حتی با روایت استاد هم کمی سخت بود از "به نام پدر" فیلمی نه چندان دلچسب ساخته بود.

نگذریم از بازی زیبای مهتاب نصیرپور و چون همیشه استادانه پرویز پرستویی که فیلم را اثری محکم و جاندار باقی نگاه داشت.

ای کاش حاتمی کیا کمی بیشتر روی پایان فیلم وقت میگذاشت...