1- اصلا ما ايرانيها خوراكمان اين است كه همه چيز در سراسر دنيا را ايراني بدانيم. كريسمس همان شب يلداست. بابانوئل همين عمو نوروز خودمان است. جد چاپلين ايراني بوده. فلان چيز را اولين بار ما كشف كرديم. نميدانم چرا هميشه بعد از همه گير شدن هر چيزي ما يادمان مي‌افتد كه قبلا آنرا داشته‌ايم! يكي همين ولنتاين كه الان چند سال است حس ناسيوناليستي‌مان sms مي‌شود كه "اوهوي غربزده بي‌‌خاصيت بي‌تفاوت به ارزش‌هاي ملي ميهني! بیا خجالت بکش و سپندارمذگان را جشن بگير که مال خودمان است و از زمان پدربزرگ کوروش همچين چيزي داشته‌ايم" و قس عليهذا!

 

2- خب عزيز من شما چطور يهويي يادت افتاد همچين چيزي داشتيد؟ و كي خدا قسمت مي‌كند در راه خدا يك چيزي را اولين بار شما پيشنهاد بدهيد و به همان افتخار كنيد؟ شما كه هر عرف و جشن و افتخار بين‌المللي را اول مصادره مي‌فرماييد و بعد كه قرار شد جد و آبادش ايراني باشد، به آن احترام مي‌گذاريد چه فرقي داريد با دوستاني كه همه چيز غربي را بالكل بد و دورريختني مي‌دانند؟!

 

3- در 29بهمن در تقویم ایرانی  كه همان 5 اسفند درتقویم باستان بوده -به دلیل برابری روز و ماه- جشنی بر پا می‌شد که اسفندگان نام داشت. این جشن به افتخار امشاسپند برگزار می‌شد که این روز و تمام ماه اسفند متعلق به او است. این جشن را در حقیقت می توان گرامیداشت زنان دانست که قدیمی ترین در نوع خود در جهان است.

اسپند یا اسفند  که نام او (آرمیتی) به معنی اخلاص است تنها امشاسپند زن در میان هفت امشاسپند است. او دختر اهورامزدا است و در انجمن الهی در طرف چپ او می نشیند. او مظهر فرمانبرداری مومنانه، هماهنگی مذهبی و پرستش است.

در اوستا، آرمیتی در جهان معنوی مظهر فداکاری و از خود گذشتگی، و در جهان مادی ایزد موکل زمین است که در دوره های بعدی تبدیل به خود زمین می گردد. آسمان ستاره نشان لباس اوست.

سپندارمذ نیرو و توان به مردان می دهد. بعنوان ایزد موکل زمین هنگامیکه شخص پارسایی زمین بایری را برای زراعت آماده می‌سازد یا گله را بر روی آن می‌پرورد و یا فرزند پارسایی را به دنیا می‌آورد شاد می‌شود. و هنگامی که فرمانروای ظالم یا دزدی نابکار بر چهره او قدم می زند اندوهگین می‌شود. برای خشنود کردن او باید خشنودی زمین و زنان را فراهم آورد.

در متون پهلوی سپندارمذ خویشکاری جدیدی را به خود می گیرد که تا قبل از آن با خود نداشته است. او نگهبان زنان پارسا می شود. هر کس می خواهد او را خشنود سازد باید زنان پارسا را خشنود نماید. از طریق اوست که مرد مؤمن زنی شریف برای خود خواهد یافت. در فرشکرد و نبرد واپسین جهان او همتای دیوی خود ترومت(Taromat) را از میان خواهد برد.

روز سپندارمذ در ایران باستان روز زنان و قدیمی ترین روز در نوع خود در جهان است. در این روز زنان از کار خانه معاف بودند و مسئولیت خانه بر عهده مردان بود که علاوه بر آن باید برای زنان در این روز هدیه‌ای تهیه می‌کردند. برای برگزاری این جشن در این روز همه افراد خانه بامداد زودتر از هر روز از خواب بیدار می‌شدند. خانه را تمیز می‌کردند و با پختن آش که غذای سنتی ایرانیان است جشن را آغاز می‌کردند.

ضمنا باید در نظر داشت در اساطیر ایرانی عشق و ارتباط زمینی آن گونه که آن را در اساطیر یونان و روم می‌بینیم وجود نداشته است. ایزدان اساطیری ایرانی بندرت جلوه مادی به خود می گیرند و  نمی‌توانند مظهر امیال زمینی باشند.

 

۴- خدا رحم کند به مردان ملتی که سه تا روز زن دارد!